Home
  • Meditatie

     

    “Er blijft dan een rust over voor het volk Gods.”

    Hebreeën 4:9


    Echte rust

    De periode van de zomervakantie is weer aangebroken. Velen van ons hopen enige tijd elders te zijn. Terwijl veel mensen uit andere delen van het land hun vakantietijd in onze omgeving doorbrengen, en te gast zijn in onze gemeente. Want allemaal zoeken we in deze tijd naar rust. Maar, welke rust zoekt u eigenlijk? Alleen rust voor uw lichaam en geest? Of, zoekt u vooral naar rust voor uw ziel? Wat dat laatste betreft is ieder mens van nature rusteloos. Sinds de dag waarop wij verdreven zijn uit het paradijs, zoeken we overal naar rust voor onze ziel. Maar we zoeken die rust nooit bij God. De één zoekt rust in een leven in de zonde, zonder God. De ander zoekt rust in een godsdienstig leven, zonder Christus. Hoe actueel zijn de woorden van Augustinus ook in het jaar 2019: ‘onrustig is ons hart in ons, totdat rust vindt in U, o God!’.

    Over die rust in God spreekt de tekst boven deze meditatie. De apostel wijst op het voorbeeld van Israël in het Oude Testament. Aan het hele volk had de HEERE het land Kanaän beloofd, als het land van de rust. Toch heeft het merendeel van het volk het beloofde land nooit gezien, maar is in de woestijn gestorven. Níet vanwege ontrouw van de HEERE, maar omdat ze Gods belofte in ongeloof verworpen hadden. Maar diezelfde God van het genadeverbond beloofd nu het land van de eeuwige rust aan ons, en onze kinderen. En Hij heeft Zijn belofte betekend en verzegeld in de Heilige Doop. Hij is machtig en gewillig; om al onze zonden te verzoenen door het bloed van Christus, en ons hart en leven te vernieuwen door de Geest van Christus. Zó welmenend komt de HEERE tot ons en onze kinderen, met het aanbod van Zijn beloften.

    Maar daarbij roept Hij ons ook op tot bekering en geloof in Christus. Want alleen in die weg zullen Zijn beloften in ons leven vervuld worden. Terwijl allen die Zijn belofte in ongeloof verwerpen, en verder leven in onbekeerlijkheid het land van de eeuwige rust niet zullen zien. Komt, de HEERE roept ook u, en ook jou. Hij klopt aan de deur van uw hart. Hij lokt, en Hij dringt: ‘Bekeert u, en gelooft het Evangelie’. Hij nodigt u, om tot Hem de toevlucht te nemen.

    Bent u al tot Hem gekomen, getrokken door Zijn Geest en Woord? Wat is het daarvoor nodig dat Gods Geest ons laat zien wat de oorzaak van alle onrust in ons hart is. Zodat we van harte gaan belijden: ‘rust noch vrede wordt gevonden, om mijn zonden’. Zodat we met ons hele hart gaan roepen om Gods vergevende genade; in de erkenning dat we Zijn toorn verdiend hebben. Maar juist in die nood brengt Gods Geest de nodiging van het Evangelie in ons hart. Zodat we ontdekken dat in het offer van Christus een oneindige ruimte van zalig worden ligt, zelfs voor de allergrootste zondaar. En we ontdekken dat deze volkomen Zaligmaker ook een uitermate gewillige Zaligmaker is. Dat verbreekt ons hart het diepst, én het geeft ons vrijmoedigheid om tot Hem te vluchten. Vertrouwend op Zijn nodiging en belofte: ‘komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.’ Daar wordt de échte rust geproefd. Wanneer we rust voor onze ziel vinden in het volbrachte werk van Christus, door het geloof. Wanneer we in diepe verwondering aan Zijn voeten zingen: ‘hier wordt de rust geschonken..’. Alleen zó vinden zondaren échte rust bij God, door het herscheppende werk van Zijn Geest. Omdat de Zoon van God in Zijn vrijwillige liefde het land van de eeuwige rust bij God heeft verlaten. Om op aarde Gods toorn tegen de zonde weg te dragen, en Gods wet te vervullen. Voor allen die in Hem geloven, en Hem liefhebben. Zeker, wie eenmaal deze rust bij God in Christus gevonden heeft, leert vervolgens levenslang dat de volle vervulling van deze tekst nog uitstaat voor de toekomst.

    Want het leven van Gods kinderen blijft een woestijnreis van strijden en kruis dragen, zolang ze op aarde zijn. En wat kunnen deze reizigers soms moe zijn van de strijd tegen vele en machtige geestelijke vijanden. Maar de tekst boven deze meditatie wijst hen op een heerlijk vooruitzicht. Straks is de pelgrimsreis ten einde. Straks breekt de eeuwige sabbat aan. Straks breekt de zalige rust bij de HEERE ten vólle aan. Omdat Hij het beloofd heeft, tot troost van ál de Zijnen: ‘Er blijft dan een rust over voor het volk Gods.’

     

    Ds. G. Kater

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     




     

     



     

     

     

     

     

     

     

     

     

     


    lees verder